ලස්සන මල්

කාන්තාරවලත්
ලස්සන මල් පිපෙනවා
එක වැලි  කුණාටුවකින්
මුකුලිතවන මල් ..........

වසන්තයට ගිණි තියන්න.....

යදම්  සිඳ දමා      

එක් ටැම් ගෙන් 

මා මුදන්න

සඳට හොරෙන් 

පිනි දියරින් 

මා තෙමන්න 

අහස් තලෙන් 

ඈත ඉමක 

හීන වලට 

පණ පොවන්න....   

ඔබ නොඑනා 

වසන්තයට 

ගිණි තියන්න.....

රස සිතුවිලි

මනුෂ්‍යයා යහපත් වනුයේ අයහපත්  වීමට අවකාශය හමුවන තුරුය. ඒ ඔබද මාද විය හැකිය.කෙදිනක හෝ ඔබ සිතුවිළිවල රස විඳ  තිබේ නම් නිසැකයෙන්ම පීඩාකාරී සෙවනැළි  ඔබ පසු පස හඹා එනු ඇත.

පුදසුන

සිතුවිලිවල
රස බලන්න
නිකැළැල්
පුදසුනක
පර මල් තියල

හිතේ ඈතම තැනක

හිතේ ඈතම තැනක
පාළු හුදකළා කුටියක
දුක හිතෙන....
හීනයක් වගේ
උණුසුමත් හීතලට
තවමත් දැනෙන
ඔබ උන්න තැන.....

කරුවල  රාත්‍රියට
තරුවක් වෙලා
සැරිසරණ ඔබ දකින්න
හැමදාම මම  එනවා
කවුළු පියන් අද්දරට.

කටු අකුල්

විඩාපත් වනතුරු 
වසත් මං මාවත් දිගේ 
පිය මැන්නෙමි

හිරු කිරණ පතිත වන තුරු 
වසත් කල සිසිලසින් 
මත් ව සැරී සැරුවෙමි 

පිනි මැකී ගොස් ඇත 
දෙපා ඉරි තැළී  ඇත 
වසත් මං මාවත් වලද 
කටු අකුල් පැතිර ඇත. 

ආශාව පළගැටියෙකි

ආශාව පළගැටියෙකි

ගිනි දැල්ලටම

ඇදෙතියි ඉගැන්වේ

පළගැටියා

මුග්ධ ලෙස ගින්නට ඇදී

පිහාටු දැවී

විනාශ වෙයි

මේ සනාතන දහම එපරිදි නමුත්

නවතා ගත නොහැක මට මේ ලෙස සිතීමත්:

ඒ සියුමැලි පියාපත් විනාශෙට

වගකිව යුතු නැද්ද?

ගින්නද බින්දුවක්වත්.

(උපුටා  ගැනීමකි - Dr.විවිමරී වැන්ඩර්පූටන් )